Usługi
Toruń - historia poczty
Toruń posiada duże i długie tradycje pocztowe. Najstarsze poczty przebiegające przez dzisiejszy Toruń datuje się na czasy panowania Bolesława Chrobrego. Posłannictwem państwowym zajmowali się komornicy królewscy, korzystający z podwód, koni i wozów ludności miejscowej. W późniejszych okresach poczty te były wspomagane przez powstające od XIII wieku przy kancelariach miejskich miejskie służby posłańcze. Natomiast nieliczne miasta królewskie, do których od 1466 roku należał Toruń, zobowiązane były do świadczenia podwód. W 1576 roku Stefan Batory zwołał do Torunia sejm walny, gdzie uchwalono m.in. ustawę o podwodach, która regulowała nowy sposób poboru pieniędzy za odbiór korespondencji. W XIV wieku oprócz posłannictwa królewskiego ("państwowego"), rozwijała się korespondencja między miastami pruskimi. Z zachowanych 12 takich pism wysłanych w XIV wieku, aż 10 wysłał Toruń.
W XV wieku, gdy między miastami hanzeatyckimi kursowali stali posłańcy miejscy, Toruń miał specjalne połączenie przez Gdańsk z trasą prowadzącą z Hamburga przez Lubekę, Rostok, Szczecin, Koszalin, Słupsk, Gdańsk, Królewiec do Rygi.
Cała korespondencja już od XIII wieku przechodziła przez kancelarię miejską, w której zatrudniony był m.in. sekretarz i pergamiennik.
W 1562 roku przedłużono trakt królewskiej Poczty Polskiej z Krakowa przez Warszawę do Wilna, a Toruń został z nim połączony przez specjalnego posłańca.
W 1573 roku utworzono stałe połączenie między Wrocławiem, Poznaniem, Toruniem i Gdańskiem, a w 1604 roku Rada Miejska Gdańska, w porozumieniu m.in. z Toruniem, wydała Ordynację Pocztową (jedną z najstarszych w Europie), wg której wymiana listowa odbywała się w odstępach tygodniowych, a do obsługi trasy zatrudniano 4 posłańców (z czego 2 toruńskich), którzy przebywali ją w czasie 9 dni latem i 12 zimą.
W 1629 roku Toruń uzyskał nowe połączenie na trasie Lwów - Zamość - Lublin - Kazimierz Dolny - Warszawa - Toruń - Gdańsk. Przez wszystkie okresy Toruń miał bardzo ważną rolę - był zobowiązany do przesyłania pism z miast Prus Królewskich na dwór do Krakowa, potem do Warszawy.
W XV wieku, gdy między miastami hanzeatyckimi kursowali stali posłańcy miejscy, Toruń miał specjalne połączenie przez Gdańsk z trasą prowadzącą z Hamburga przez Lubekę, Rostok, Szczecin, Koszalin, Słupsk, Gdańsk, Królewiec do Rygi.
Cała korespondencja już od XIII wieku przechodziła przez kancelarię miejską, w której zatrudniony był m.in. sekretarz i pergamiennik.
W 1562 roku przedłużono trakt królewskiej Poczty Polskiej z Krakowa przez Warszawę do Wilna, a Toruń został z nim połączony przez specjalnego posłańca.
W 1573 roku utworzono stałe połączenie między Wrocławiem, Poznaniem, Toruniem i Gdańskiem, a w 1604 roku Rada Miejska Gdańska, w porozumieniu m.in. z Toruniem, wydała Ordynację Pocztową (jedną z najstarszych w Europie), wg której wymiana listowa odbywała się w odstępach tygodniowych, a do obsługi trasy zatrudniano 4 posłańców (z czego 2 toruńskich), którzy przebywali ją w czasie 9 dni latem i 12 zimą.
W 1629 roku Toruń uzyskał nowe połączenie na trasie Lwów - Zamość - Lublin - Kazimierz Dolny - Warszawa - Toruń - Gdańsk. Przez wszystkie okresy Toruń miał bardzo ważną rolę - był zobowiązany do przesyłania pism z miast Prus Królewskich na dwór do Krakowa, potem do Warszawy.